doopceel gelicht...

 

Mijn grootste passie is schrijven. Sinds 2006 ben ik actief als schrijver van korte verhalen, gedichten en romans. Al meer dan veertig jaar sta ik op het podium als folkmuzikant, sinds een jaar of vijftien als zanger/snarenman van folkband Navenant en van Mo2Jo&Co. 
Bestuurlijk  ben ik actief bij Podiumbloos, het Bredase huis der Kunsten, Nieuwe Nobelaer in Etten-Leur, adviseur Volksuniversitei Breda. Overige liefhebberijen:  ik kook graag voor gasten, ben liefhebber van (verre) reizen en bij tijden  lees ik graag.


Ik ben op 13 januari 1948 in Princenhage bij Breda geboren als oudste zoon van een Litouwse moeder en een Nederlandse vader.
Het verschil tussen hun werelden was groter dan de afstand van 1600 kilometer tussen Vilnius en Breda doet vermoeden. Mijn vader, geboren in een katholiek gezin in Etten-Leur, was net als zijn vader bouwkundig aannemer. Mijn moeder was dochter van (Azkenazisch) Joodse ouders. In WO II werd ze na werkkampen in de buurt van Vilnius  gedeporteerd naar Ryga en van daaruit naar het concentratiekamp Stutthof. Zij behoorde tot de paar procent Litouwse Joden die de Shoah overleefden. Dat maakt het extra wrang dat ze op haar 32ste aan een kraamvergiftiging bezweek. Ik was toen negen.

Na de HBS-A, in de tijd van Provo, witte fietsenplan en studentenprotesten, eerst twee jaar Politicologie aan UvA, gevolgd door viereneenhalf jaar Sociologie en Criminologie aan de KUB. Op bevrijdingsdag 1972 - 5 mei-  stonden de rododendrons langs de Oude Tilburgseweg in bloei om mijn afstuderen extra luister bij te zetten. Alle vlaggen hingen uit. Ik heb  10 jaar als manager gewerkt in welzijnsland en nog eens 25 jaar als manager volgemaakt in het hoger beroepsonderwijs. Sinds 2006 manage ik alleen nog mijn eigen tijd. 

Al een kwart eeuw gelukkig getrouwd met Ineke Beemster en vader van Ilja en Eva, schoonvader van Andrea en Edwin en Opa Hoed van Evi, Sasha & Jessie, Nina en Lotte.